منطقه فراخشک و خشک جنوبشرق ایران، نمونه بارزی از یک منطقه متأثر از رویدادهای فرین اقلیمی به مانند سیل و خشکسالی میباشد. در این مطالعه، با هدف درک علل و فرایندهای منجر به رخداد دورههای فرین زمستانه در منطقه جنوبشرق ایران، وردایی های زمانی فضایی دورههای فرین تر و خشک زمستانه و ارتباط رخداد آنها با گردش مقیاس سینوپتیک جو بررسی شده است. دادههای شبکهای مقیاس ماهانه از شاخص استاندارد شده بارش-تبخیر و تعرق (SPEI01) و دادههای میانگین روزانه میدان های ارتفاع ژئوپتانسیل تراز 500 هکتوپاسکالی (HGT500) از دادههای شبکهای بازکاوی شده NCEP-NCAR به ترتیب برای برای ارزیابی دورههای فرین تر و خشک و تیپهای گردشی جو زمستانی در یک دوره 55 ساله (2015-1960) استفاده شده است. ارزش های خارج از محدوده 5/1+ تا 5/1-از شاخص مزبور به ترتیب اساس تعیین دورههای تر و خشک فرین لحاظ شدهاند. با اجرای یک تحلیل مؤلفه اصلی (PCA) با دوران واریماکس بر روی ماتریس همبستگی از حالت تجزیه S داده های SPEI01، سه منطقه فرعی با وردایی اقلیمی مستقل شناسایی شدند. سپس، الگوهای گردش جو روزانه مقیاس سینوپتیک به تیپ گردشی (CTs) دوازده گانه بر اساس اجرای تکنیک تحلیل خوشهای غیرسلسله مراتبی k-means به پیروی از استبان و همکاران (2005)، تقسیم شدهاند. ارتباط بین CTs با دورههای تر و خشک فرین در منطقه جنوبشرق ایران با اعمال شاخص عملکرد (PI) بر روی دادههای بارش روزانه ایستگاه های نماینده مناطق فرعی بررسی شده است. یافتهها بیانگر یک ارتباط معنیدار بین رخداد CTs و دورههای فرین تر و خشک در ایستگاه های نماینده مناطق فرعی میباشد. تیپ گردشی CT1+ سهم غالب در رخداد دورههای تر فرین و تیپهای گردشی CT1-و CT2+ در رخداد دورههای فرین خشک در زیرمنطقه شرق و جنوبشرق (ایستگاه زاهدان) دارا میباشد. در زیرمنطقه ساحلی جنوبی، تیپهای گردشی CT2-سهم غالب در رخداد دورههای فرین تر و تیپهای گردشی CT4-و CT6-در رخداد دورههای فرین خشک دارا میباشند. سهم تیپ گردشی CT5-در رخداد دورههای تر فرین و تیپ گردشی CT1+ در زیرمنطقه شمال و شمالغربی بیشینه میباشد.